مهر در گزارشی بررسی كرد؛
موضع گیری ستاره های فوتبال مقابل یک تصمیم
دیجیپا: مرور رفتار و مواضع ستاره های مطرح فوتبال در برخورد با نمادهای نوگرا تصویری روشن از چالشی ارائه می کند که فوتبال حرفه ای را در مرز میان رقابت ورزشی و فشارهای هویتی قرار داده است.
به گزارش دیجیپا به نقل از مهر، در حالیکه جهان فوتبال در آستانه برگزاری جام جهانی ۲۰۲۶ قرار دارد، بحث های مربوط به ورود نمادها و کمپین های هویتی به ورزش بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. آمریکا به عنوان میزبان این نوبت، با مجموعه ای از تصمیم های محلی و فرهنگی مواجه می باشد که گاه با حساسیت های ملی و مذهبی برخی تیم ها همخوان نیست.
نمونه اخیر آن، جنجال های مربوط به احتمال نام گذاری مسابقه ایران و مصر با تأکید بر کمپین های در رابطه با LGBT است؛ تصمیمی که از جانب فعالین فرهنگی برخی ایالت ها مطرح شده و واکنش های مختلف را در سطح افکار عمومی و جامعه فوتبال به دنبال داشته است.
در چنین شرایطی، مرور رفتار و مواضع ستاره های مطرح فوتبال در برخورد با این نمادها، تصویری روشن از چالشی ارائه می کند که ورزش حرفه ای را در مرز میان رقابت ورزشی و فشارهای هویتی قرار داده است.
واکنش ستاره های مسلمان تبار به نمادهای هویتی
چند بازیکن مطرح با پیشینه فرهنگی و دینی متفاوت، در سالیان اخیر با نگاه متفاوت و انتقادی نسبت به استفاده از نمادهای در رابطه با LGBT شناخته شده اند. «نصیر مزراوی» بازیکن منچستریونایتد که سابقه حضور در بایرن مونیخ را دارد به عنوان بازیکن تیم ملی مراکش بارها اعلام نموده است قصد ورود به بحث های هویتی و سیاسی را ندارد و تمرکزش تنها بر فوتبال است. وی در واکنش به فشار رسانه ای هم تاکید کرده بود که مسایل فرهنگی و دینی، انتخاب های شخصی هستند.
«سام مرسی» هافبک مصری ایپسویچ هم در انگلیس بارها نسبت به تبدیل فوتبال به میدان نمایش های هویتی ابراز نگرانی کرده و گفته است که بازیکن نباید مجبور شود در رابطه با مطالبی خارج از زمین فوتبال موضع گیری الزامی داشته باشد.
«مارک گی هی» کاپیتان کریستال پالاس دیگر بازیکنی است که با ملیت مصری تصمیم گرفت خیلی محکم روی مواضع دینی خود بایستد و در چنین فضاهایی شرکت نکند و بارها تاکید کرده است که فعالیت در زمین فوتبال نباید زیر سایه فشارهای سیاسی یا اجتماعی قرار گیرد.
نمونه مشهور: هندرسون و پیوستن به الاتفاق
هندرسون، کاپیتان سابق لیورپول، هنگام انتقال به الاتفاق عربستان اظهار داشت: اگر پوشیدن بازوبند مورد حمایت برخی گروه ها، به باورهای دینی میزبان یا هواداران توهین تلقی شود، هیچگاه چنین کاری نخواهم کرد.
این جمله هندرسون یکی از صریح ترین مواضع سالیان اخیر در رابطه با عدم تمایل به ورود به موضوعات سیاسی هویتی در فوتبال بود.
این مواضع، در تضاد با نگاه برخی ایالت ها و حتی کمپین های فرهنگی فعال در آمریکا قرار گرفت و فضای بحث را پیچیده تر کرد؛ بخصوص حالا که شهرداری ها در تعدادی شهرها (از جمله سیاتل) تصمیم گرفته اند مسابقات ورزشی را با نام گذاری های اجتماعی یا سیاسی همراه کنند.
پیوند این ماجرا با جام جهانی ۲۰۲۶
برخی بازیکنان که در اروپا نسبت به استفاده از نمادهای ایدئولوژیک واکنش نشان داده اند، تاکید کرده اند که: فوتبال باید «بی طرف» بماند و هیچ بازیکنی نباید ملزم به استفاده از نمادهای سیاسی یا هویتی شود و حتی مسابقات بین المللی باید از هرگونه فشار فرهنگی یا رسانه ای دور بماند.
به همین دلیل، گزارش های پخش شده در رابطه با نام گذاری احتمالی مسابقه ایران مصر در سیاتل با تأکید بر Pride Match سبب شده مبحث حساسیت های فرهنگی باردیگر بر سر زبان ها بیفتد.
واکنش های مختلف بازیکنان، از مزراوی تا مرسی و هندرسون نشان میدهد که بخش قابل توجهی از جامعه فوتبال نسبت به ورود نمادهای فرهنگی و هویتی به زمین مسابقه نگرانی دارد. آنان اعتقاد دارند که فوتبال باید خارج از قطب بندی های فرهنگی، دور از اجبارهای رسانه ای، و مبتنی بر احترام به تنوع عقاید و فرهنگ های تیم ها اداره شود. در آستانه جام جهانی آمریکا، این بحث ها بیشتر از همیشه در مرکز توجه قرار گرفته و تصمیم های محلی، ازجمله تصمیم شهرداری ها، با حساسیت ویژه ای دنبال خواهد شد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب