بررسی گروه E جام جهانی؛
از آلمان مدعی تا کوراسائو کوچک گروهی پر از تفاوت، شگفتی و رقابت سنگین
به گزارش دیجیپا، تیم ملی فوتبال آلمان در گروه E جام جهانی 2026 شانس بالایی برای صعود به مرحله حذفی دارد و مانشافت یکی از مدعیان قهرمانی هم شمرده می شود.
به گزارش دیجیپا به نقل از مهر، گروه E رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور تیم های ملی فوتبال تیم ملی آلمان، کوراسائو، ساحل عاج و اکوادور تشکیل شده است؛ گروهی که از نظر ترکیب تیم ها، یکی از گروههای جذاب و متفاوت این دوره از رقابتها بشمار می رود.
در این گروه، تیم ملی آلمان که با لقب «مانشافت» شناخته می شود، بعنوان پرافتخارترین تیم حاضر با ۴ عنوان قهرمانی در جام جهانی، از نظر تاریخی و فنی برتری محسوسی نسبت به سایر رقبا دارد. این موضوع سبب شده خیلی از کارشناسان، شانس این تیم برای صعود به مرحله حذفی را بالا ارزیابی کنند.
در سوی مقابل، تیم های ساحل عاج و اکوادور با اتکا به بازیکنان جوان و سبک بازی فیزیکی و پرانرژی خود، به دنبال خلق شگفتی و رقابت جدی برای کسب سهمیه صعود هستند. همین طور حضور تیم ملی کوراسائو بعنوان یکی از تیم های کمتر شناخته شده در سطح جهانی، می تواند جنبه غیرقابل پیش بینی این گروه را افزایش دهد.
با این حال، روی کاغذ و باتوجه به تجربه، کیفیت بازیکنان و سابقه درخشان در تورنمنت های بزرگ، آلمان شانس اول صعود از گروه E شمرده می شود و انتظار می رود کار نسبتاً هموارتری برای رسیدن به مرحله حذفی داشته باشد، هرچند فوتبال همیشه با شگفتی های غیرمنتظره همراه می باشد و هیچ نتیجه ای از پیش قطعی نیست.
آلمان مدعی قهرمانی در جام جهانی
تیم ملی آلمان (با نام رسمی Deutsche Fuballnationalmannschaft) با لقب مانشافت یکی از پرافتخارترین و قدیمی ترین تیم های ملی فوتبال جهان بشمار می رود که اولین بازی رسمی خویش را در سال ۱۹۰۸ برگزار کرد و زیر نظر فدراسیون فوتبال آلمان (DFB) فعالیت می کند.
این تیم در طول تاریخ خود، بخصوص بعد از جنگ جهانی دوم و دوران تقسیم آلمان، ساختار پیچیده ای را تجربه کرده است؛ به صورتی که بین سالیان ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰ سه تیم ملی مجزا شامل آلمان غربی، آلمان شرقی و زارلند در رقابتهای بین المللی حضور داشتند. بعد از اتحاد مجدد در سال ۱۹۹۰، رکوردها و تاریخچه این تیم ها در قالب تیم ملی واحد آلمان ثبت گردید.
از نظر افتخارات، آلمان یکی از موفق ترین تیم های تاریخ فوتبال جهان بحساب می آید. این تیم تابحال ۴ بار قهرمان جام جهانی در سالیان ۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰ و ۲۰۱۴ شده و از این حیث بعد از برزیل و هم تراز با ایتالیا قرار دارد. همین طور سه عنوان قهرمانی جام ملت های اروپا (۱۹۷۲، ۱۹۸۰ و ۱۹۹۶) و یک قهرمانی جام کنفدراسیون ها در سال ۲۰۱۷ نیز در کارنامه این تیم دیده می شود.
در کنار این افتخارات، آلمان سابقه نایب قهرمانی های گوناگون در جام جهانی و یورو را نیز دارد و در مجموع یکی از باثبات ترین تیم های تاریخ فوتبال جهان از نظر حضور در مراحل پایانی رقابتها محسوب می شود. این تیم همین طور در المپیک نیز موفق به کسب مدال های طلا، نقره و برنز در دوره های مختلف شده است؛ هرچند موفقیت آلمان شرقی در المپیک به سبب استفاده از بازیکنان حرفه ای، بیش از آلمان غربی بوده است.
یکی از مهم ترین نقاط تاریخی این تیم، قهرمانی جام جهانی ۱۹۵۴ با عنوان «معجزه برن» بود؛ دیداری که در آن آلمان غربی موفق شد تیم قدرتمند مجارستان را شکست دهد. در ادامه نیز دهه های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ با حضور چهره هایی مانند فرانتس بکن باوئر، گرد مولر و لوتار ماتئوس دوران طلایی این تیم را شکل داد و آلمان در سال ۱۹۹۰ برای سومین بار قهرمان جهان شد.
در سال ۲۰۱۴، آلمان با پیروزی مقابل آرژانتین در فینال و با گل ماریو گوتزه، چهارمین قهرمانی جام جهانی خویش را به دست آورد و به اولین تیم اروپایی تبدیل شد که در قاره آمریکا به قهرمانی جهان می رسد. همین طور پیروزی تاریخی ۷ بر یک مقابل برزیل در نیمه نهائی همان رقابت ها، یکی از نمادین ترین نتایج تاریخ جام جهانی شمرده می شود.
با این حال، سالیان اخیر برای آلمان با فراز و نشیب همراه بوده است. این تیم در جام جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ در مرحله گروهی حذف شد؛ اتفاقی کم سابقه در تاریخ فوتبال این کشور. در مقابل، در یورو ۲۰۲۴ بعنوان میزبان توانست تا مرحله یک چهارم غائی جلو برود اما در نهایت مقابل اسپانیا حذف شد.
از نظر هویتی، لباس سنتی آلمان شامل پیراهن سفید، شورت مشکی و جوراب سفید است که ریشه در پرچم تاریخی پروس دارد. این تیم سال ها تحت حمایت شرکت آدیداس بود، اما طبق تغییرات اخیر، همکاری طولانی مدت آن با نایکی جایگزین شده که واکنش های گسترده ای در فوتبال آلمان به دنبال داشته است. همین طور چهار ستاره بالای لوگوی این تیم نشان دهنده چهار قهرمانی جام جهانی آن است.
در مجموع، آلمان با ۴ قهرمانی جهان، ۳ قهرمانی اروپا و حضور مستمر در مراحل پایانی تورنمنت های بزرگ، یکی از موفق ترین و پایدارترین تیم های تاریخ فوتبال جهان شمرده می شود و بازهم بعنوان یکی از قدرت های اصلی فوتبال بین المللی شناخته می شود.
ناگلزمن سرمربی جوان تیم ملی آلمان
یولیان ناگلزمن (متولد ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۷) یکی از جوان ترین و با این حال موفق ترین مربیان فوتبال آلمان در سالیان اخیر بشمار می رود که حالا هدایت تیم ملی فوتبال تیم ملی آلمان را بر عهده دارد.
ناگلزمن که در ایالت بایرن متولد شده، دوران کوتاه فوتبال حرفه ای خویش را به سبب مصدومیت های پی در پی در سن ۲۰ سالگی تمام کرد و خیلی زود مسیر مربیگری را در پیش گرفت. او فعالیت خویش را از گروه های پایه باشگاه هوفنهایم شروع کرد و سپس در سال ۲۰۱۵ بعنوان سرمربی تیم اصلی این باشگاه انتخاب شد؛ جایی که در همان اول توانست تیمی در منطقه سقوط را به رتبه های بالای جدول بوندس لیگا برساند و سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند.
در ادامه، عملکرد موفق وی در هوفنهایم موجب شد در سال ۲۰۱۹ هدایت تیم لایپزیگ را بر عهده بگیرد؛ تیمی که با هدایت او به نیمه نهائی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۰ رسید و یکی از بهترین نتایج تاریخ خویش را ثبت نمود.
اوج شهرت ناگلزمن زمانی رقم خورد که در سال ۲۰۲۱ با قراردادی تاریخی به ارزش حدود ۲۵ میلیون یورو بعنوان سرمربی تیم بایرن مونیخ انتخاب شد؛ انتقالی که در آن زمان بعنوان گران ترین جابه جایی یک سرمربی در تاریخ فوتبال جهان به ثبت رسید. وی در اولین فصل حضورش در بایرن، قهرمانی بوندس لیگا و سوپرجام آلمان را به دست آورد، اما در مارس ۲۰۲۳ به صورت ناگهانی از سمت خود برکنار شد.
با این حال، مسیر حرفه ای او خیلی زود ادامه یافت و در سپتامبر ۲۰۲۳ بعنوان سرمربی تیم ملی آلمان منصوب شد؛ تصمیمی که با هدف آماده سازی این تیم برای یورو ۲۰۲۴ و رقابتهای پیش رو اتخاذ شد.
ناگلزمن در یورو ۲۰۲۴ که آلمان میزبان آن بود، عملکرد قابل قبولی داشت و تیمش را تا مرحله یک چهارم غائی رساند؛ جایی که در دیداری نزدیک مقابل اسپانیا و در وقت های اضافه از دور رقابتها کنار رفت.
در مجموع، او بعنوان مربی ای جوان، نوآور و تاکتیکی شناخته می شود که در مدت کوتاهی توانسته از گروه های پایه به سطح اول فوتبال اروپا برسد و حالا هدایت یکی از پرافتخارترین تیم های ملی جهان را بر عهده دارد.
بازیکنان موثر
در ترکیب تیم ملی فوتبال تیم ملی آلمان، جمعی از بازیکنان باتجربه، اثرگذار و شناخته شده فوتبال اروپا حضور دارند که نقش کلیدی در ساختار فنی این تیم ایفا می کنند.
در خط دروازه، حضور مانوئل نویر بعنوان سنگربان کهنه کار و پرافتخار، یکی از مهم ترین نقاط اتکای آلمان بحساب می آید. این دروازه بان باتجربه باشگاه بایرن مونیخ که اخیراً قرارداد خویش را نیز با این باشگاه تمدید کرده، بازهم بعنوان یکی از چهره های اثرگذار و رهبران داخل زمین شناخته می شود.
در خط دفاع، حضور آنتونیو رودیگر مدافع مستحکم باشگاه رئال مادرید، به خط دفاعی آلمان ثبات و تجربه بالایی بخشیده است.
همچنین جاشوا کیمیش از باشگاه بایرن مونیخ بعنوان یکی از مهره های کلیدی و چندپُسته تیم، اهمیت بالای ی در سازماندهی بازی و تعادل تاکتیکی ایفا می کند.
در بخش هجومی، نام هایی مانند لروی سانه که در باشگاه گالاتاسرای بازی می کند، در کنار سرژ گنابری از بایرن مونیخ، قدرت تهاجمی و سرعت بالایی به ترکیب آلمان اضافه کرده اند.
همچنین کای هاورتز مهاجم باشگاه آرسنال، بعنوان یکی از چهره های مهم خط حمله، نقش تعیین کننده ای در گلزنی و خلق موقعیت برای مانشافت دارد.
در مجموع، ترکیب تیم ملی آلمان ترکیبی از تجربه بازیکنان باتجربه ای مانند نویر و رودیگر و در کنار آن، توان هجومی بازیکنان تکنیکی و سرعتی همچون سانه، گنابری و هاورتز است که این تیم را بازهم در زمره مدعیان اصلی رقابتهای بین المللی قرار می دهد.
لازم به ذکر است که آلمان در رده دهم رنکینگ فیفا قرار دارد.
کوراسائو؛ کوچکترین تیم جام جهانی
تیم ملی فوتبال تیم ملی کوراسائو نماینده این کشور در رقابتهای بین المللی فوتبال مردان است که تحت مدیریت فدراسیون فوتبال کوراسائو (Federashon Futbòl Kòrsou) فعالیت می کند و بعنوان یکی از تیم های وابسته به پادشاهی هلند شناخته می شود.
این تیم بعد از تغییرات ساختاری در قانون اساسی و انحلال آنتیل هلند در سال ۲۰۱۰، از سال ۲۰۱۱ با نام و هویت جدید وارد رقابتهای بین المللی شد. فیفا و کونکاکاف، تیم ملی کوراسائو را بعنوان جانشین مستقیم تیم های پیشین شامل «قلمرو کوراسائو» و «آنتیل هلند» به رسمیت می شناسند و رکوردها و تاریخچه آنها نیز به نام این تیم ثبت شده است.
کوراسائو که کوچک ترین کشور تاریخ فوتبال از نظر جمعیت و مساحت به حساب می آید، در نوامبر ۲۰۲۵ با صدرنشینی در گروه انتخابی خود موفق شد برای اولین بار جواز حضور در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ را کسب کند؛ اتفاقی تاریخی که این تیم را به اولین تیم غیرمستقل از قاره آمریکا تبدیل کرد که به جام جهانی صعود می کند.
این تیم اولین بار در سال ۱۹۲۴ با نام «قلمرو کوراسائو» وارد عرصه فوتبال بین المللی شد و در طول دهه ها با تغییرات سیاسی منطقه، ابتدا به تیم ملی آنتیل هلند تبدیل شد و سپس بعد از فروپاشی این ساختار در سال ۲۰۱۰، باردیگر با نام کوراسائو به فعالیت ادامه داد.
در سالیان اخیر، کوراسائو روندی رو به رشد را تجربه کرده و با کسب عنوان قهرمانی جام کارائیب در سال ۲۰۱۷، اولین حضور خود در جام طلایی کونکاکاف (گلد کاپ) را نیز تجربه نمود. هرچند در همان دوره نتوانست از مرحله گروهی صعود کند، اما در رقابتهای بعدی عملکرد بهتری داشت و در گلد کاپ ۲۰۱۹ با کسب پیروزی مقابل هندوراس و تساوی های حساس، موفق شد به مرحله حذفی راه پیدا کند.
در نهایت، صعود تاریخی این تیم به جام جهانی ۲۰۲۶ در جریان رقابتهای انتخابی و تساوی برابر جامائیکا رقم خورد؛ موفقیتی که جایگاه کوراسائو را بعنوان یکی از شگفتی های فوتبال جهان تثبیت کرد. در ادامه نیز تغییرات کادرفنی شامل حضور باردیگر دیک ادووکات و سپس فِرِد روتن، و برگشت باردیگر ادووکات به سبب شرایط خاص، همچون نکات مهم این تیم در آستانه جام جهانی بوده است.
در مجموع، کوراسائو با وجود محدودیت های جغرافیایی و جمعیتی، در سالیان اخیر به یکی از پدیده های فوتبال منطقه کونکاکاف تبدیل گشته و الان در آستانه اولین حضور تاریخی خود در بزرگ ترین رویداد فوتبال جهان قرار دارد.
ادووکات سرمربی تیم ملی فوتبال کوراسائو
دیک ادووکات، سرمربی باتجربه فوتبال هلند که سابقه هدایت تیم های ملی و باشگاهی مطرح جهان را در کارنامه دارد، از ژانویه ۲۰۲۴ هدایت تیم ملی فوتبال کوراسائو را برعهده گرفت و خیلی زود توانست نام خویش را در تاریخ فوتبال این کشور ثبت کند.
او که قبل تر سابقه مربیگری در تیم های ملی هلند (در چند مقطع)، کره جنوبی، روسیه، بلژیک، امارات، عراق و صربستان را دارد و همین طور در باشگاه هایی چون رنجرز اسکاتلند، زنیت سن پترزبورگ روسیه، فنرباغچه ترکیه، آیندهوون، فاینورد و ساندِرلند فعالیت کرده، یکی از پرافتخارترین و باتجربه ترین مربیان فوتبال اروپا بشمار می رود.
موفقیت تاریخی با کوراسائو
مهم ترین نقطه دوران اخیر کاری ادووکات، حضور روی نیمکت تیم ملی کوراسائو بوده است؛ تیمی که در سال ۲۰۲۵ با هدایت او موفق شد در رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ عملکردی تاریخی ثبت کند و برای اولین بار در تاریخ خود جواز حضور در جام جهانی را کسب کند.
کوراسائو با کسب نتایج درخشان در گروه خود و تساوی بدون گل برابر جامائیکا، صدرنشین گروه شد و بعنوان یکی از شگفتی های بزرگ فوتبال منطقه کونکاکاف راهی جام جهانی ۲۰۲۶ شد؛ دستاوردی که این کشور کوچک را به یکی از کم جمعیت ترین تیم های تاریخ جام جهانی تبدیل کرد.
پس از این موفقیت تاریخی، ادووکات در فوریه ۲۰۲۶ به سبب مسایل شخصی و وضعیت سلامت دخترش از سمت خود کناره گیری کرد، اما چند ماه بعد و در ماه مه همان سال باردیگر به نیمکت کوراسائو برگشت. این برگشت در شرایطی رخ داد که اختلافاتی میان بازیکنان تیم و سرمربی جایگزین او، فِرد روتن، ایجاد شده بود و همین طور فشارهایی از طرف حامی مالی اصلی تیم، شرکت هواپیمایی کورندون، برای برگشت او اعمال شد.
با برگشت باردیگر ادووکات، او حال در آستانه ثبت یک تجربه تاریخی دیگر قرار دارد؛ چونکه طبق برنامه، در جام جهانی ۲۰۲۶ روی نیمکت کوراسائو خواهد نشست و بعنوان یکی از مسن ترین مربیان تاریخ این رقابتها شناخته خواهد شد.
کارنامه پرافتخار مربیگری
ادووکات قبل از کوراسائو، در زنیت سن پترزبورگ موفق به قهرمانی در جام یوفا شد و در رنجرز اسکاتلند نیز سه گانه داخلی را به دست آورد. همین طور با تیم ملی روسیه به یورو ۲۰۱۲ صعود کرد و در چندین کشور مختلف تجربه حضور در تورنمنت های بزرگ بین المللی را به دست آورد.
او در فوتبال اروپا بعنوان مربی ای شناخته می شود که با وجود سبک محافظه کارانه، توانایی ایجاد نظم تاکتیکی و کسب نتایج مهم در تیم های مختلف را دارد.
لوکادیا بازیکن نام آشنای برای فوتبال ایران
ترکیب تیم ملی فوتبال کوراسائو به طور عمده از بازیکنان کمترشناخته شده و گمنام تشکیل شده است؛ بازیکنانی که خیلی از آنها در لیگ های نه چندان مطرح اروپایی یا باشگاه های سطح متوسط فعالیت می نمایند، اما با وجود همین شرایط توانسته اند در کنار هم تیمی منسجم و رقابتی را شکل دهند.
در میان این بازیکنان، نام «یورگن لوکادیا»، مهاجم سابق پرسپولیس بیشتر از دیگران به چشم می خورد؛ بازیکنی که در مدت کوتاه حضورش در فوتبال ایران عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشت و با گلزنی ها و تأثیرگذاری اش توانست توجهات زیادی را جلب نماید. او حالا یکی از چهره های شناخته شده و امیدهای اصلی تیم ملی کوراسائو بشمار می رود.
لوکادیا با تجربه بازی در سطح باشگاهی و سابقه حضور در تیم های مختلف، نقش مهمی در افزایش کیفیت خط حمله کوراسائو دارد و انتظار می رود در کنار سایر بازیکنان این تیم، یکی از مهره های کلیدی در رقابتهای پیش رو، بخصوص در جام جهانی ۲۰۲۶ باشد.
در شرایطی که کوراسائو بعنوان یکی از کوچک ترین کشورهای حاضر در فوتبال ملی جهان شناخته می شود، حضور بازیکنی مانند لوکادیا سبب شده امید هواداران این کشور برای درخشش در نخستین حضور تاریخی شان در جام جهانی بیشتر شود و نگاه ها بیشتر از پیش به عملکرد این تیم معطوف گردد.
همچنین کوراسائو در رده هشتاد و دوم رنکینگ فیفا قرار دارد.
ساحل عاج و امیدوار به آینده
تیم ملی فوتبال ساحل عاج که در منابع رسمی با نام «Côte d"Ivoire» نیز شناخته می شود، نماینده این کشور در رقابتهای بین المللی فوتبال مردان است و با لقب معروف «فیل ها» (The Elephants) شناخته می شود. این تیم تحت مدیریت فدراسیون فوتبال ساحل عاج قرار دارد و از قدرت های سنتی فوتبال آفریقا بشمار می رود.
افتخارات و جایگاه در آفریقا
ساحل عاج تابحال سه بار قهرمان جام ملت های آفریقا شده است؛ در سالیان ۱۹۹۲، ۲۰۱۵ و ۲۰۲۳. آخرین قهرمانی این تیم در سال ۲۰۲۳ به صورت دراماتیکی رقم خورد، جایی که آنها در راه قهرمانی تیم هایی مانند سنگال، مالی و جمهوری دموکراتیک کنگو را شکست دادند و در فینال با نتیجه ۲ بر یک نیجریه را مغلوب کردند.
حضور در جام جهانی
این تیم چهار بار در جام جهانی فوتبال حضور داشته است؛ در سالیان ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۲۶. اولین حضور آنها در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان رقم خورد؛ جایی که در گروهی دشوار با آرژانتین، هلند و صربستان و مونته نگرو قرار گرفتند. با وجود حذف در مرحله گروهی، ساحل عاج موفق شد اولین پیروزی خود در جام جهانی را برابر صربستان به دست آورد.
در جام های جهانی بعدی نیز این تیم همیشه در «گروه های مرگ» قرار گرفت و در سالیان ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ با وجود نمایش های قابل قبول، از صعود به مرحله حذفی بازماند.
اولین بازی رسمی این تیم در سال ۱۹۶۰ مقابل داهومی (بنین امروزی) انجام شد که با پیروزی ۳–۲ ساحل عاج همراه بود. این تیم در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بتدریج در فوتبال آفریقا عنوان شد و در سال ۱۹۹۲ برای اولین بار قهرمان قاره شد؛ قهرمانی ای که با پیروزی تاریخی در ضربات پنالتی مقابل غنا در فینال به دست آمد.
نسل طلایی و ستارگان بزرگ
از مهم ترین بازیکنان تاریخ این تیم می توان به دیدیه زوکوورا با ۱۲۳ بازی ملی و دیدیه دروگبا بعنوان بهترین گلزن تاریخ با ۶۵ گل اشاره کرد؛ اسطوره ای که نقش مهمی در موفقیتهای بین المللی ساحل عاج داشت و نامش با نسل طلایی این کشور گره خورده است.
از سال ۲۰۲۰، ورزشگاه «آلسان اوتارا» در ابیجان با ظرفیت ۶۰ هزار نفر بعنوان ورزشگاه اصلی تیم ملی مورد استفاده قرار می گیرد. قبل از آن، ورزشگاه تاریخی «فلیکس هوفوه بوآنی» میزبان دیدارهای خانگی بود.
دهه ۲۰۲۰ و قهرمانی تاریخی
در جام ملت های آفریقا ۲۰۲۳، ساحل عاج در شرایطی غیرمنتظره و با تغییرات مهم در کادر فنی در میانه مسابقات، موفق شد عنوان قهرمانی را کسب کند؛ دستاوردی که بعنوان یکی از عجیب ترین و دراماتیک ترین قهرمانی های تاریخ این رقابتها ثبت گردید.
تیم ملی ساحل عاج با وجود فراز و نشیب های فراوان، بازهم یکی از قدرت های اصلی فوتبال آفریقا محسوب می شود؛ تیمی که با تلفیقی از نسل های مختلف بازیکنان، تجربه حضور در جام جهانی و قهرمانی های قاره ای، جایگاهی ویژه در فوتبال جهان دارد و همیشه بعنوان یکی از تیم های خطرناک قاره آفریقا شناخته می شود.
امرسه فائه سرمربی تیم ملی ساحل عاج
امرسه فائه (Emerse Faé) متولد ۲۴ ژانویه ۱۹۸۴، بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه - ساحل عاج است که اکنون هدایت تیم ملی فوتبال ساحل عاج را بر عهده دارد.
او بعد از دوران بازی در باشگاه هایی مثل نانت، ریدینگ و نیس و همین طور حضور در تیم ملی ساحل عاج در جام جهانی ۲۰۰۶، در سن ۲۸ سالگی به سبب مشکلات جسمانی از فوتبال خداحافظی کرد و وارد مسیر مربیگری شد.
فائه ابتدا در کادرهای پایه و سپس بعنوان دستیار در تیم ملی ساحل عاج فعالیت کرد. نقطه اوج کار وی در جام ملت های آفریقا ۲۰۲۳ رقم خورد؛ جایی که بعد از برکناری سرمربی تیم، بعنوان سرمربی موقت هدایت «فیل ها» را در مرحله حذفی بر عهده گرفت.
او در یک مسیر دراماتیک، با شکست دادن سنگال در ضربات پنالتی، عبور از مالی در وقت اضافه و پیروزی برابر جمهوری دموکراتیک کنگو در نیمه نهایی، ساحل عاج را به فینال رساند و در نهایت با برتری ۲ بر یک مقابل نیجریه، این تیم را به قهرمانی رساند. این قهرمانی تاریخی موجب شد فائه بعنوان بهترین مربی تورنمنت نیز انتخاب گردد.
پس از این موفقیت بزرگ، او هدایت تیم ملی را ادامه داد و در سال ۲۰۲۵ موفق شد ساحل عاج را به جام جهانی ۲۰۲۶ برساند تا این تیم بعد از ۱۲ سال باردیگر به بزرگ ترین رویداد فوتبال جهان بازگردد.
بازیکنان موثر ساحل عاج
در ترکیب تیم ملی فوتبال ساحل عاج در مقایسه با نسل های طلایی گذشته، چهره های سرشناس و فوق ستاره های بین المللی کمتر به چشم می خورند و این تیم بیشتر با تلفیقی از بازیکنان معمولی تر و لژیونرهای پراکنده در لیگ های مختلف وارد رقابتها می شود.
با این حال، بازهم چند مهره مهم و اثرگذار در ترکیب «فیل ها» حضور دارند که نقش کلیدی در ساختار تیم ایفا می کنند. همچون می توان به سکو فوفانا، هافبک باتجربه باشگاه پورتو پرتغال اشاره نمود که با قدرت بدنی، توانایی بازی سازی و تجربه بین المللی خود یکی از ستون های خط میانی بشمار می رود.
در کنار او، فرانک کسیه، هافبک مطرح باشگاه الاهلی عربستان نیز یکی دیگر از بازیکنان مهم این تیم است. کسیه با سابقه حضور در فوتبال سطح اول اروپا و توانایی های فیزیکی و تدافعی بالا، نقش پررنگی در تعادل خط میانی و انتقال بازی از دفاع به حمله برای ساحل عاج دارد.
لازم به ذکر است که ساحل عاج در رنکینگ ۳۴ فیفا قرار دارد.
اکوادور و امیدوار به درخشش در جام جهانی
تیم ملی فوتبال اکوادور (Ecuador) ماینده این کشور در رقابتهای ملی فوتبال است و زیر نظر فدراسیون فوتبال اکوادور (FEF) فعالیت می کند. این تیم از سال ۱۹۲۶ عضو فیفا و از ۱۹۲۷ عضو کونمبول است.
اکوادور در سالیان ابتدایی فوتبال خود، جزو تیم های ضعیف آمریکای جنوبی محسوب می شد و حتی دعوت فیفا برای حضور در اولین جام جهانی ۱۹۳۰ را رد کرد. اولین بازی رسمی این تیم در سال ۱۹۳۸ در بازیهای بولیواری مقابل بولیوی انجام شد.
سال ها بعد، در جام جهانی ۲۰۰۲ برای نخستین بار به این رقابتها رسید و با نسل طلایی خود متشکل از بازیکنانی چون دلگادو، آگینیاگا، اوولیس د لا کروز و کافیه دس توانست توجهات را جلب نماید. این تیم سپس در جام جهانی ۲۰۰۶ با صعود به مرحله یک هشتم نهایی، بهترین عملکرد تاریخ خویش را ثبت نمود.
عملکرد در جام های جهانی و قاره ای
اکوادور در ادامه نتوانست در بعضی تورنمنت ها ثبات داشته باشد؛ همچون حذف های متوالی در مرحله گروهی کوپا آمریکا و عملکردهای متوسط در جام های جهانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴. در عین حال، این تیم بازهم در فوتبال آمریکای جنوبی یک رقیب جدی شمرده می شود.
بیشتر بازیهای خانگی اکوادور در ورزشگاه الیمپیکو آتاهوالپا در کیتو برگزار می شود؛ ورزشگاهی با ارتفاع بالا که همیشه بعنوان یک مزیت مهم برای این تیم شناخته شده است.
لباس اصلی تیم نیز اقتباس شده از رنگ های پرچم ملی (زرد، آبی و قرمز) است و به این علت لقب «لا تری کولور» به آن داده شده است.
سباستیان آندرس بکه چه سه سرمربی اکوادور
سباستیان آندرس بکه چه سه (Sebastián Beccacece) متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۸۰ در روساریو آرژانتین است و اکنون هدایت تیم ملی فوتبال اکوادور را بر عهده دارد.
دوران سرمربیگری باشگاهی
پس از سال ها دستیاری، بکه چه سه وارد عرصه سرمربیگری شد. وی در تیم هایی مانند یونیورسیداد شیلی، دفنسا و خوستیسیا، ایندپندینته، راسینگ کلاب و الچه اسپانیا هدایت تیم ها را بر عهده گرفت. مهم ترین موفقیت باشگاهی وی در دفنسا و خوستیسیا رقم خورد؛ جایی که این تیم را برای اولین بار به مراحل بالای رقابتهای قاره ای رساند و عملکردی تاریخی ثبت نمود.
با این حال، دوران کاری او نوسان زیادی داشت و در بعضی تیم ها به سبب نتایج ضعیف یا اختلافات، همکاری اش زود به پایان رسید.
در نهایت در سال ۲۰۲۴، بکه چه سه بعنوان سرمربی تیم ملی اکوادور منصوب گردید. وی در شرایطی هدایت این تیم را بر عهده گرفت که اکوادور به دنبال تثبیت جایگاه خود در فوتبال آمریکای جنوبی و حضور قدرتمند در رقابتهای مقدماتی جام جهانی است.
بازیکنان موثر
در ترکیب تیم ملی فوتبال اکوادور در مقایسه با برخی قدرت های بزرگ قاره آمریکای جنوبی، چهره های فوق ستاره و نامهای پرزرق وبرق بین المللی چندان زیاد به چشم نمی خورند و این تیم بیشتر بر پایه انسجام تیمی و بازیکنان جوان و درحال رشد خود به میدان می رود.
با این حال، در بین نفرات فعلی، یک نام بطورکامل برجسته و تعیین کننده دیده می شود؛ مویسس کایسدو، هافبک تیم فوتبال چلسی انگلیس که مهم ترین مهره خط میانی اکوادور بحساب می آید. کایسدو با توانایی بالا در قطع توپ، بازی سازی از عقب زمین، دوندگی بی وقفه و قدرت فیزیکی قابل توجه، یکی از بازیکنانی است که می تواند جریان بازی را در میانه میدان تغییر دهد و نقش تعیین کننده ای در عملکرد تیم ملی کشورش ایفا کند.
در مجموع، اکوادور بیشتر از آنکه به ستاره های گوناگون متکی باشد، روی درخشش همین بازیکنان کلیدی مانند کایسدو حساب باز کرده و امیدوار است با اتکا به توان فردی و تأثیرگذاری وی در خط میانی، در رقابتهای بین المللی نتایج قابل توجهی کسب کند.
این تیم در رنکینگ ۲۳ فیفا قرار دارد.
برنامه بازیهای گروه E جام جهانی ۲۰۲۶ به شرح زیر است:
یکشنبه ۲۴ خرداد
* آلمان - کوراسائو - ساعت: ۲۰: ۳۰
دوشنبه ۲۵ خرداد
* ساحل عاج - اکوادور - ساعت: ۰۲: ۳۰
شنبه ۳۰ خرداد
* آلمان - ساحل عاج - ساعت: ۲۳: ۳۰
یکشنبه ۳۱ خرداد
* اکوادور - کوراسائو - ساعت: ۰۳: ۳۰
پنج شنبه ۴ تیر
* اکوادور - آلمان - ساعت: ۲۳: ۳۰
* کوراسائو - ساحل عاج - ساعت: ۲۳: ۳۰ به طور خلاصه، در مقابل، در یورو ۲۰۲۴ به عنوان میزبان توانست تا مرحله یک چهارم غائی جلو برود اما در نهایت مقابل اسپانیا حذف شد. از نظر هویتی، لباس سنتی آلمان شامل پیراهن سفید، شورت مشکی و جوراب سفید است که ریشه در پرچم تاریخی پروس دارد. این تیم از سال ۱۹۲۶ عضو فیفا و از ۱۹۲۷ عضو کونمبول است.
منبع: دیجیپا
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب