ستاره ای که در حد خودش نبود؛
تحلیل دلیلهای باخت بارسلونا برابر رئال مادرید دردناک و سزاوار !
دیجیپا: نشریه AS اسپانیا در تحلیلی به دلیلهای باخت بارسلونا برابر رئال مادرید پرداخت و مقایسه ای داشته است بین بارسایی که با ستاره هایش رئال را به سادگی می برد و تیمی که حالا به رقیب می بازد.
به گزارش دیجیپا به نقل از مهر، «سانتی خیمنز» معاون سردبیر نشریه AS اسپانیا با انتشار مقاله ای درباب شکست ۲ بر یک بارسلونا مقابل رئال مادرید در نیوکمپ اسپانیا به بررسی و تحلیل این شکست با تیتر « دردناک و سزاوار» پرداخته است.
خیمنز ضمن اشاره به بازی یکشنبه شب الکلاسیکو از اهمیت فضای هوادارانی نوشت که با مسی، کریس رونالدو، ژاوی، اینیستا، ماکلله، رائول و رونالدینیو بزرگ شده اند.
برای هوادارانی که سال ها بارسلونای دوران مسی، گواردیولا، ژاوی و اینیستا را دیده اند، پیروزی برابر رئال مادرید گاهی آن قدر عادی به نظر می آید که خطر حداقل گرفتن حریف را بهمراه دارد. درست همین جا است که تجربه نسل های قدیمی تر اهمیت پیدا می کند؛ نسلی که می داند رویارویی با رئال، حتی در روزهایی که شرایط دو تیم یکسان نیست، همیشه می تواند نتیجه ای غیرمنتظره داشته باشد.
بارسلونا در حالی وارد ال کلاسیکو شد که قسمتی از فضای اطراف تیم، انتظار پیروزی آسان و حتی شکست سنگین رئال را داشت. اما مسابقه نشان داد فاصله ای که در ذهن هواداران شکل گرفته بود، لزوماً در زمین وجود ندارد. رئال مادرید در این جلسه از بارسلونا بهتر عمل کرد؛ نه فقط در زمین، بلکه روی نیمکت، در میزان تمرکز و در استفاده از موقعیت ها.
این شکست برای بارسلونا دردناک بود، اما می تواند یک اخطار ضروری هم باشد. تیمی که به پیروزی های متوالی عادت می کند، بیشتر از هر زمان دیگری به یادآوری محدودیت های خود نیاز دارد. جست وجوی بهانه برای این باخت، کمکی به بارسلونا نخواهد کرد.
فلیک در مهم ترین مقطع فصل کم آورد
هانسی فلیک فصل را با نتایج امیدوارکننده ای در بارسا پیش برده بود، اما مدیریت تیم در هفته ای تعیین کننده، یکی از نقاط ضعف بارسلونا شد. فشار مسابقات و تصمیم های در ارتباط با استفاده از بازیکنان، شرایطی ایجاد کرد که تیم نتوانست در بازی با رئال، کیفیت همیشگی خودرا نشان دهد.
بارسلونا در مسابقات قبلی از بازیکنان اصلی خود استفاده زیادی کرده بود و در دیدار حساس لیگ قهرمانان هم نتوانست به نتیجه مطلوب برسد. سپس در ال کلاسیکو، با وجود اهمیت فوق العاده مسابقه، از نظر تاکتیکی پاسخ مناسبی به برنامه حریف نداشت.
مشکل فقط نتیجه نبود؛ بارسلونا در بخشهایی از مسابقه نتوانست شیوه بازی مورد علاقه اش را به حریف تحمیل کند. رئال فضاها را بهتر بست، در زمان مناسب فشار آورد و با استفاده از سرعت انتقال توپ، خط دفاع بارسلونا را تحت فشار گذاشت. ژوزه مورینیو هم در این تقابل توانست برنامه خودرا بهتر از فلیک به زمین منتقل کند.
بارسا برای ادامه فصل به چیزی فراتر از تکرار همیشگی الگوی بازی خود نیاز دارد. اصرار بر یک روش، زمانیکه حریف شیوه رویارویی با آنرا پیدا کرده است، می تواند به نقطه ضعف تبدیل گردد. تیم های بزرگ باید علاوه بر برنامه اصلی، چاره دیگری هم برای شکستن ساختار دفاعی رقبا داشته باشند.
لامین یامال؛ فاصله میان شهرت و تأثیرگذاری
یکی از ناامیدکننده ترین بخش های بازی برای بارسلونا، عملکرد لامین یامال بود؛ بازیکنی که قبل از مسابقه توجه زیادی به او معطوف شده بود و بنظر می رسید در چنین دیداری نقش تعیین کننده ای داشته باشد.
یامال در نیمه نخست نتوانست انتظارات را برآورده کند. مارک کوکوریا با فشار و درگیری مداوم، فضای کافی در اختیار او نگذاشت و ستاره جوان بارسلونا هم در موقعیت های حساس، دقت لازم را نداشت. وی در نیمه دوم تا اندازه ای بهتر شد، اما این تغییر برای تبدیل شدن به یکی از چهره های تعیین کننده ال کلاسیکو کافی نبود.
نکته مهم اینست که بازیکنی در سطح یامال، صرفا با استعداد و نمایش های درخشان در مسابقات عادی ارزیابی نمی گردد. مسابقات بزرگ، معیار متفاوتی دارند؛ جایی که حریفان برای متوقف کردن یک ستاره برنامه مشخصی دارند و بازیکن باید بتواند در وضعیت دشوار هم راهی برای تأثیرگذاری پیدا کند. پدری هم با وجود پاس مؤثر در گل تساوی رافینیا، نمایش کاملا مطلوبی نداشت. وقتی بازیکنان کلیدی بارسلونا هم زمان از سطح معمول خود فاصله می گیرند، تیم برای جبران این افت به مشکل می خورد.
رئال در لحظه های مهم برنده شد
بارسلونا در بخشهایی از مسابقه مالکیت توپ بیشتری داشت و بعد از گل تساوی رافینیا هم برای رسیدن به گل برتری کوشش کرد. با این وجود، کنترل توپ به تنهایی تضمین کننده پیروزی نیست.
رئال مادرید در لحظه هایی که بارسلونا برای رسیدن به گل جلو کشیده بود، از فضای پشت خط دفاعی بهره برد. گل دوم این تیم هم حاصل همین توانایی در انتقال سریع از دفاع به حمله بود؛ حرکتی که با ایفای نقش ادواردو کاماوینگا و ضربه نهائی کیلیان امباپه به گل رسید.
این تفاوت یکی از مهم ترین درسهای مسابقه بود: بارسلونا بیشتر توپ را در اختیار داشت، اما رئال در استفاده از موقعیت های خطرناک مؤثرتر عمل کرد. برتری در آمار مالکیت، زمانی ارزش دارد که به موقعیت های با کیفیت و گل تبدیل گردد.
نیوکمپ؛ ورزشگاه بزرگ با فضایی که جای بحث دارد
نویسنده AS علاوه بر مسایل فنی، به فضای ورزشگاه هم انتقاد دارد. از دید او، حال وهوای نیوکمپ دیگر در همه بخش ها یادآور جو پرشور و سنتی ال کلاسیکو نیست و حضور قسمتی از تماشاگران مرفه و گردشگران، در کنار هواداران قدیمی، شکل متفاوتی به سکوها داده است.
او اعتقاد دارد در لحظاتی از مسابقه، بازیکنان بارسلونا ناچار بودند با حرکات و واکنش های خود تماشاگران را به تشویق وادار کنند؛ اتفاقی که از دید این نویسنده، پرسشی در رابطه با رابطه میان تیم و هواداران بوجود می آورد.
شکستی که می تواند به سود بارسلونا شود
بارسلونا با این شکست، شروع بی نقص خود در لیگ را از دست داد، اما همچنان در صدر فهرست باقی ماند. بنابراین، نتیجه ال کلاسیکو به معنای فروپاشی فصل یا پایان برتری این تیم نیست. مساله مهم تر، نحوه واکنش فلیک و بازیکنانش به این اتفاق است.
این مسابقه نشان داد که حتی تیمی باکیفیت فنی بالا هم اگر در مدیریت فشار، انتخاب راهکار تاکتیکی و استفاده از فرصت ها گرفتار مشکل شود، برابر رقیبی باتجربه و آماده لطمه پذیر خواهد بود.
برای بارسلونا، مهم ترین پاسخ به این شکست، بازگشت به همان اعتمادبه نفس همیشگی نیست؛ بلکه شناخت اشتباهات و اصلاح آنهاست. تیمی که می خواهد قهرمان شود، باید بداند چطور در روزی که برنامه اصلی اش جواب نمی دهد، مسیر دیگری برای پیروزی پیدا کند.
ال کلاسیکو در نیوکمپ این حقیقت را باردیگر یادآوری کرد: نام بزرگ، مالکیت توپ و ستاره های جوان به تنهایی مسابقه را نمی برند؛ در چنین دیدارهایی، جزئیات، آمادگی و تصمیم های درست در لحظات حساس تعیین کننده اند.
بطور خلاصه سانتی خیمنز معاون سردبیر نشریه AS اسپانیا با انتشار مقاله ای درخصوص شکست ۲ بر یک بارسلونا مقابل رئال مادرید در نیوکمپ اسپانیا به بررسی و تحلیل این شکست با تیتر دردناک و سزاوار پرداخته است. گل دوم این تیم هم حاصل همین توانایی در انتقال سریع از دفاع به حمله بود؛ حرکتی که با ایفای نقش ادواردو کاماوینگا و ضربه غایی کیلیان امباپه به گل رسید. او اعتقاد دارد در لحظاتی از مسابقه، بازیکنان بارسلونا ناچار بودند با حرکات و واکنش های خود تماشاگران را به تشویق وادار کنند؛ اتفاقی که از دید این نویسنده، پرسشی در ارتباط با رابطه میان تیم و هواداران بوجود می آورد.
منبع: دیجیپا
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب